Nederland importeert nog steeds vloeibaar gas uit Rusland

Bart van der Heijden
redacteur Economie
Bart van der Heijden
redacteur Economie
Nederland importeerde in de eerste drie maanden van dit jaar nog altijd 12
procent van het vloeibare gas (lng) uit Rusland. Dat blijkt uit cijfers van onderzoeksinstituut Institute for Energy Economics and Financial Analysis (IEEFA). Het cijfer is opmerkelijk omdat Nederland en de Europese Unie juist proberen de afhankelijkheid van Russisch gas zo snel mogelijk af te bouwen sinds de inval in Oekraïne.
"Dat is echt veel meer dan ik had verwacht", zegt energiedeskundige Jilles van den Beukel van het Haags Centrum voor Strategische Studies.
Hoeveel van het Russische lng daadwerkelijk in Nederland wordt gebruikt is lastig vast te stellen, omdat via de haven van Rotterdam ook veel vloeibaar gas wordt doorgevoerd. In de eerste drie maanden van dit jaar kwamen daar volgens een woordvoerder 44 lng-tankers uit de Verenigde Staten aan en zes uit Rusland. Mogelijk wordt een deel van dat Russische lng vervolgens verder vervoerd binnen Europa.
Nederland behoort tot de vijf EU-landen die afgelopen kwartaal nog Russisch lng importeerden. De andere zijn Spanje (26 procent), Frankrijk (35 procent) België (40 procent) en Portugal (11 procent).
De Europese Unie heeft besloten dat het vanaf begin 2027 helemaal verboden wordt om vloeibaar gas vanuit Rusland te importeren. In het najaar van volgend jaar gaat dat ook gelden voor de invoer van gas via pijpleidingen. Het is nu al niet meer toegestaan om nieuwe contracten af te sluiten voor de import van gas uit Rusland. Door langetermijncontracten kan er nu dus nog wel gas binnenkomen.
In 2025 is de import van vloeibaar gas uit Rusland weer toegenomen. Toenmalig klimaatminister Hermans (VVD) wees toen al op een handvol langlopende contracten die nog liepen en niet zomaar opgebroken kunnen worden.
Inval Oekraïne
Toen Rusland in 2022 Oekraïne binnenviel, moest Europa in hoog tempo op zoek naar alternatieven voor Russisch aardgas. Nederland bouwde binnen 200 dagen een drijvende lng-terminal in de Eemshaven. Sindsdien is de Europese gasmarkt veranderd en nam de aanvoer van Russisch gas via pijpleidingen fors af, terwijl de import van vloeibaar aardgas per schip juist sterk toenam. Dat komt vooral uit de Verenigde Staten.
Amerika heeft veel lng-fabrieken gebouwd toen het zag dat Europa zo afhankelijk was van gas. Het land heeft daar ook veel geld aan verdiend. Deze afhankelijkheid leidt in toenemende mate tot ongemak binnen Europa. "Vloeibaar gas is de achilleshiel van Europa's energiestrategie geworden", staat in het IEEFA-rapport.
De EU koos 2027 als deadline voor een volledig verbod op Russisch lng omdat Europa in de tussentijd voldoende capaciteit moest opbouwen om gas uit andere delen van de wereld te importeren.
"Europa had dus verwacht dat de wereldwijde gasmarkt iets ruimer zou zijn, maar door de afsluiting van de Straat van Hormuz zijn gasprijzen weer iets gestegen", zegt deskundige Van den Beukel. De zeestraat was goed voor 20 procent van de wereldwijde lng-levering, blijkt uit data van het IEEFA. "Ik zou niet raar opkijken als Brussel de datum van het verbod daardoor verder zou opschuiven."
Dilemma
Het blijft een lastig dilemma voor de Europese Unie op de korte termijn, zegt Van den Beukel. "Aan de ene kant wil je de lng-markt niet nog krapper maken -en dus duurder- maar aan de andere kant wil je ook de oorlogskas van Poetin niet spekken."
Ondertussen proberen Europese landen hun gasvoorraden weer aan te vullen voor de winter. Omdat commerciële partijen terughoudend zijn, heeft staatsenergiebedrijf Energie Beheer Nederland 20 miljard euro te besteden om de gasopslagen bij te vullen.
Overcapaciteit
Volgens het IEEFA schuilt daarin ook een risico. Overal in Europa worden nieuwe lng-terminals gebouwd, terwijl de vraag naar gas op de langere termijn juist daalt.
Van den Beukel begrijpt de kritiek, maar noemt extra capaciteit wel noodzakelijk. "Uiteindelijk blijft de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen het structurele probleem", zegt hij. "Als Europa structureel minder kwetsbaar wil worden, zal het sneller moeten overstappen op duurzame energie."

Facts Only

* In the first three months of the year, the Netherlands imported 12 percent of its liquefied natural gas (LNG) from Russia, according to IEEFA figures.
* Forty-four LNG tankers from the United States and six from Russia arrived at the Port of Rotterdam in the first three months of the year.
* The European Union has decided to ban the importation of LNG from Russia starting in 2027.
* The ban on Russian LNG imports will also apply to gas imports via pipelines in the autumn of the following year.
* New contracts for the import of gas from Russia are no longer permitted.
* The EU expects the world gas market to be wider, but gas prices have increased due to the closure of the Strait of Hormuz.
* The United States built numerous LNG facilities in response to Europe's dependence on Russian gas.
* The IEEFA report states that LNG has become the "Achilles' heel of Europe's energy strategy."
* The Dutch state energy company, Energie Beheer Nederland, plans to spend 20 billion euros to replenish gas storage reserves.

Executive Summary

The Netherlands continues to import liquefied natural gas (LNG) from Russia, having imported 12 percent of the total volume from Russia in the first three months of the year, according to IEEFA data. This situation contrasts with the European Union’s efforts to reduce dependence on Russian gas following the invasion of Ukraine. The EU has set a deadline for a complete ban on Russian LNG imports starting in 2027, which will also apply to pipeline gas imports starting in late 2024. While long-term contracts remain in place, the flow of Russian gas via pipelines has significantly decreased since 2022, shifting reliance toward LNG from other sources, particularly the United States. The energy dependence on Russian gas is characterized as the "Achilles' heel of Europe's energy strategy." The EU faces a dilemma between reducing market risks and managing the immediate need to secure gas supplies while building up alternative infrastructure.

Full Take

The narrative of reducing dependence on Russian gas is framed as a matter of strategic necessity, leading to a specific timeline (2027 ban) and policy intervention. This framing, while necessary for policy action, centers the geopolitical conflict on energy supply and market access. A critical pattern observed is the use of dependency as a moral or strategic imperative to justify market restructuring. The inherent tension described—balancing market stability (avoiding further scarcity) against geopolitical demands (avoiding supporting Russia’s "war chest")—highlights a fundamental conflict between immediate economic survival and long-term structural change. The shift to LNG, driven by the conflict, inadvertently created a new dependency on global suppliers, particularly the US, which is then framed as the solution. This raises questions about the true cost of this realignment: who bears the costs of this transition, and whether the focus on building LNG terminals addresses the underlying structural problem of fossil fuel dependency. The focus on building capacity, while pragmatic, risks institutionalizing the very system of fossil fuel reliance that the analysis ultimately calls for transcending.

Sentinel — Human

Confidence

The analysis is highly coherent and data-driven, exhibiting characteristics of professional journalistic reporting rather than generic AI synthesis.

Signals Detected

Natural variance in sentence length and rhythm; successful incorporation of complex, specific data without sacrificing flow.

Strong, contextual flow linking geopolitical events (Ukraine) to specific economic and infrastructural decisions (LNG terminals, EU policy).

Effective use of specific, attributed sources (IEEFA, expert quotes) integrated into a logical narrative, avoiding generic attribution.

Human Indicators

The text contains specific, hard-to-verify statistical references (e.g., 12% import share, 44 tankers), suggesting grounding in primary data.

The nuanced framing of the dilemma (balancing energy security vs. market stability) reflects complex human political and economic negotiation, rather than pure LLM summation.