Gevoel en verstand

Produced by Branko Collin, Jeroen Hellingman, and the
Online Distributed Proofreading Team at https://www.pgdp.net








                       Wereldbibliotheek

                  Onder leiding van L. Simons

    Maatschappij voor Goede en Goedkoope Lectuur--Amsterdam




                      Jane Austen's Roman

                       Gevoel en Verstand

                 Vertaald door G. van Uildriks

                              1922




         Gedrukt ter Drukkerij van de Wereldbibliotheek





JANE AUSTEN (1775-1817)


Voor allen, die over uitgevers en publiek te klagen hebben, is deze
schrijfster, tijdgenoote van onze Betje Wolff en Aagje Deken, een
troostend voorbeeld, mits zij een even zuiver talent hebben als deze
Engelsche domineesdochter, die in het dorpje Steventon in Hampshire
geboren en getogen werd, en er haar eerste 26 jaren sleet. Want haar
eerste twee romans, _Pride and Prejudice_ en het hier in Nederlandsche
vertaling aangebodene _Sense and Sensibility_ schreef zij tusschen de
jaren 1796 en '98, maar kon er eerst in 1811 en 1813 een uitgever voor
vinden. Nog een derden roman had zij inmiddels geschreven _Northanger
Abbey_, en toen, ontmoedigd(?) de pen maar laten rusten.

Doch toen eindelijk haar twee oudste romans verschenen waren, duurde
het niet lang of onder de schrijvers van haar tijd werd haar werk
geprezen en gretig gelezen (éen van hen heeft later bekend, een
harer boeken 17 maal te hebben gelezen!) en nadat tusschen 1811 en
'16 zij nog drie romans bij de drie oudere gevoegd had (_Mansfield
Park_, _Emma_ en _Persuasion_) kon zij over haar roep gerust zijn. De
beroemde en gretig gelezen schrijfsters van haar tijd zijn vergeten;
haar werk leeft nog, even frisch als toen het geboren werd.

Zijn groote eigenschap is de fijne ironische observatie van het
burgerlijk leven van haar tijd en haar vermogen dit zonder eenigen
romantischen kunstgreep boeiend te maken. Haar menschen en haar
omgeving leven voor ons in een volkomen zuiverheid, en in haar
tijd, waarin men alles romantiseerde, kwam dit als een zoo groote
verrassing, dat zelfs de romantische grootmeester Walter Scott er haar
met ijver om prees. Er is weinig Engelsch werk, dat ons zoo aandoet
om zijn verwantschap met den geest van onze eigen Nederlandsche
letterkundige kunst als het hare. De geestigheid van Betje Wolff is
guller en meesleepender, maar Jane Austens werk staat zuiverder in
zijn afwezigheid van alle sentimentaliteit. Als teekenaressen van de
burgerklasse uit haar eigen omgeving wedijveren beiden, zonder dat
men een van beiden den eerepalm zou durven toekennen boven de andere.

"Haar fijne toets" en ondeugendheid van beschrijving zullen, naar
wij vertrouwen, ook onze lezers waardeeren, in de voortreffelijke
vertaling van Mevr. Van Uildriks, die tot ons leedwezen, de uitgaaf
niet meer mocht beleven.


                                                       Redactie W.B.







HOOFDSTUK I


De familie Dashwood was lang gevestigd geweest in Sussex. Hun
grondbezit was uitgestrekt, en zij plachten verblijf te houden te
Norland Park, in het middenpunt van hun bezittingen gelegen, waar zij
gedurende vele geslachten een leven hadden geleid, achtenswaardig
genoeg om den algemeenen goeden dunk te winnen van hunne kennissen
in den omtrek.

De overleden eigenaar van het goed was een ongetrouwd man, die
een zeer hoogen leeftijd bereikte, en die gedurende vele jaren van
zijn leven een getrouwe gezellin en huishoudster had gehad in zijne
zuster. Doch haar dood, die tien jaren voor zijn eigen overlijden
plaats had, veroorzaakte een groote verandering in zijn omgeving; want
ter vervulling van haar gemis, vroeg en ontving hij in zijn huis het
gezin van zijn neef, den Heer Henry Dashwood, den wettigen erfgenaam
van de bezitting Norland, en den persoon, aan wien hij voornemens was,
het goed na te laten. In het gezelschap van zijn neef en nicht en
hunne kinderen sleet de oude heer genoeglijke dagen. Zijn gehechtheid
aan hen allen nam toe. De voortdurende tegemoetkoming van den Heer en
Mevrouw Dashwood aan zijne wenschen, die niet enkel uit eigenbelang
voortsproot, maar evenzeer uit goedhartigheid, schonk hem in ieder
opzicht het gemak en behagen, dat hij in zijn hoogen ouderdom nog
kon genieten, en de vroolijkheid der kinderen bracht in zijn leven
een element van opgewektheid.

Uit een vorig huwelijk had de Heer Henry Dashwood een zoon; van zijn
tegenwoordige vrouw drie dochters. De zoon, een flinke, achtenswaardige
jonge man, zag zijn toekomst ruim verzekerd door het fortuin van
zijne moeder, dat aanzienlijk was geweest, en waarvan de helft bij
zijn meerderjarig-wording aan hem verviel. Door zijn eigen huwelijk,
dat spoedig daarna plaats had, werd zijn rijkdom nog vermeerderd. Voor
hem was dus het toekomstig bezit van Norland van niet zoo ingrijpend
belang als voor zijn zusters; want haar fortuin kon, buiten 't geen
haar ten deel kon vallen wanneer haar vader het goed erfde, slechts
gering zijn.